Logo Fotoacademie

Onderdeel van

Onderdeel van

© Tanja Houwerzijl

© Tanja Houwerzijl

'In 2004 ben ik vanuit Amsterdam naar Tokio vertrokken en me in fotografie gaan verdiepen via verschillende workshops en cursussen. Ik maak vooral straatfoto's en werk in opdracht voor journalisten in Japan.

Sinds een jaar ben ik daarnaast collages gaan maken waarbij ik oude tijdschriften en boeken gebruik als materiaal. Dit materiaal bestaat vaak uit Vintage Japanse foto's en typisch Japans washi papier etc. Het is een beetje ontstaan uit het feit dat we hier vorig jaar maart net als de rest van de wereld voornamelijk thuis zaten en het geeft me een enorme creatieve uitlaatklep. Vorige maand is dit werk tijdens een solo in Tokio geëxposeerd!'

 

Je hebt deelgenomen aan de workshop Signatuur & Portfolio onder leiding van Nienke Wind. Met welk leerdoel ben je deze workshop gaan volgen?

De workshop Signatuur & Portfolio van Nienke Wind kwam eigenlijk op m'n pad nadat ik me verdiepte in de workshop Documentaire fotografie. Ik wilde graag een keertje een workshop in het Nederlands volgen want dat had ik nog nooit gedaan. En ik hoorde al jarenlang goede verhalen over de Fotoacademie. Mijn oorspronkelijke idee was om mijn foto-journalistieke werk te verbeteren of in ieder geval iets nieuws te leren op dat vlak. Na overleg en een leuk gesprek met Clarels van Zwetselaar kwam ik er eigenlijk achter dat ik misschien veel meer zou hebben aan de workshop van Nienke Wind omdat ik mijn eigen stijl en richting nog niet goed voor ogen had.

Beter begrijpen waar ik fotografisch sta en naartoe wil groeien was op dat moment een goede beslissing.

 

Wat wil je vertellen over de serie die je hier laat zien? 

Mijn serie bestaat uit straatfoto's in Tokio, waarbij ik in de bewerking een mistig of wat dromerig beeld wil schetsen. Het leven in Japan is vrij complex en de stad Tokio bestaat uit vele lagen, je blijft hier altijd een buitenstaander, tenminste dat is mijn ervaring.

Het begrip "Lost in translation" lijkt oneindig lang te duren ook als je de taal spreekt en hier al jaren woont. Dat maakt het hier soms lastig maar ook inspirerend, of in ieder geval biedt het een bepaalde mate van vrijheid. Vrijheid die van tijd tot tijd gepaard gaat met een bepaalde eenzaamheid. Dat gevoel van verwarring, afgewisseld door het leven in een soort sereen vacuüm, wil ik met deze beelden laten zien. Door het kleurgebruik en lichteffect wil ik de serie een eenduidige toon geven.

 

Welk element uit de workshop heeft jou het meest gebracht en op welke manier?

Het werken met moodboards was helemaal nieuw en een leuke ervaring. Het gaf een duidelijker beeld van hoe je de opdracht vorm wilt geven en dat hielp enorm als ik daarna de straat op ging om te fotograferen. Ik had nog nooit eerder zoveel nagedacht over wat ik wilde vastleggen. Door de moodboards en het kiezen van een thema werd het allemaal een stuk concreter en doelgerichter. Nienke zet je echt aan het denken, dat was nieuw voor mij en uitdagend maar ze doet dat op een hele positieve en persoonlijke manier dus je hebt echt het gevoel dat iemand naast je staat bij het creëren van zo'n serie.

 

Wat is jouw volgende stap in de fotografie, bijvoorbeeld een opdracht in de nabije toekomst of vrij werk idee?

De solo-expositie van mijn Collages hier in Tokio was een hele positieve ervaring. Vooral de reacties van de Japanners waren erg bemoedigend dus ik ga daar zeker mee verder. Ik wil uiteindelijk mijn eigen beelden gebruiken voor de Collages maar vooralsnog heb ik nog bakken vol met Japanse oude tijdschriften dus ik kan daar nog wel even mee vooruit. 

Verder blijf ik werken voor een Nederlandse en Franse journalist door hun maatschappijkritische stukken over Japan te voorzien van beeld. Ik vind het lastig dat ik weinig creativiteit kwijt kan in deze fotografie maar de onderwerpen zijn belangrijk dus ik werk graag mee aan deze artikelen. Toch vraag ik me nog steeds af of ik uiteindelijk, als ik ooit vertrek uit Japan, nog iets wil gaan doen op het foto-journalistieke vlak. Veel mensen hebben een veel te rooskleurig beeld van Japan, het lijkt af en toe wel alsof mensen geobsedeerd zijn door dit land van ‘Ikigai’ en Marie Kondo, terwijl ze geen idee hebben hoe het leven hier werkelijk is. Als ik dus een beetje kan helpen om een wat realistischer beeld van Japan te schetsen met mijn fotografie dan blijf ik daar graag aan meewerken! 

 

 

© Tanja Houwerzijl

© Tanja Houwerzijl

© Tanja Houwerzijl

© Tanja Houwerzijl

© Tanja Houwerzijl

© Tanja Houwerzijl

© Tanja Houwerzijl

© Tanja Houwerzijl

© Tanja Houwerzijl

© Tanja Houwerzijl

© Tanja Houwerzijl

© Tanja Houwerzijl

© Tanja Houwerzijl

© Tanja Houwerzijl

© Tanja Houwerzijl

© Tanja Houwerzijl