Specialisatie: documentair

Te bereiken via: moniquebaan@fotoacademie.nl

 

Kun je jezelf kort voorstellen?

Mijn naam is Monique Baan, en ik ben documentair fotograaf.

Ik heb mijn opleiding gedaan aan School voor Fotografie (nu KABK) in Den Haag, meteen na mijn middelbare school. Tijdens en direct na mijn fotografieopleiding in 1988 heb ik veel in de fotojournalistiek gewerkt, voor dagbladen. Ik leerde er snel kijken, werken, selecteren en, uiteraard nog in de analoge tijd, snel mijn films ontwikkelen en printen.

Inmiddels is mijn werk enorm veranderd, en maak ik verhalen van de beelden die ik veelal schiet als ik onderweg ben.

 

Wanneer en hoe is bij jou de liefde voor fotografie ontstaan? 

Die liefde bestond al vroeg, ik pikte de camera van mijn moeder tijdens vakanties. Tijdens mijn middelbare schooltijd kocht ik mijn eigen camera en leerde ik iemand kennen die me kennis liet maken met fotografie: Cartier Bresson, Weegee, Kertesz, Ed van der Elsken. Ik wist niet wat ik meemaakte zo mooi vond ik het en ging vaak naar de bibliotheek om die prachtige fotoboeken te bekijken. Ik nam me voor ooit ook een eigen fotoboek te gaan maken.

 

Hoe lang werk je al als mentor voor de Fotoacademie en wat doe je dan precies?

Lang. Sinds 2001 werk ik als mentor in Amsterdam. Toen er een vestiging in Rotterdam was heb ik daar ook een aantal jaar gewerkt, en ben ik ook begonnen met lesgeven aan de Basisopleiding. Ik heb een aantal jaar de Photo Academy Award georganiseerd en ik hou me eens per jaar bezig met het uitbreiden van de foto’s voor de Wall of Fame: de wand met prijswinnend werk (oud-)studenten. Sinds een paar jaar geef ik een workshop Indesign, dat is vooral leuk omdat veel studenten bezig zijn met het maken van boekjes van hun werk. Ik zie dan regelmatig prachtige boekjes voorbij komen, wel of niet zelfgemaakt, en dat is heel leuk om daar bij te helpen.

 

Waar let je op bij het beoordelen van foto’s en is er een bepaalde serie van een student die je altijd is bijgebleven?

Als mentor zie je veel werk voorbij komen, van studenten  die net beginnen met fotograferen tot en met het eindexamenjaar. Het mooiste is om er met de student samen achter te komen wat diegene wil vertellen in zijn werk, en dat is soms een hele zoektocht. Het is niet de bedoeling dat ik zeg wat iemand moet doen, of hoe ik het zou doen, ik hoop dat studenten gaan zoeken en experimenteren en enthousiast raken en een manier vinden om hun verhaal te kunnen vertellen. Of het nu een documentair verhaal is of bijvoorbeeld een stilleven.

Ik vind het zelf heel leuk om een mooie edit te maken, en met soms kleine (of ook wel heel grote) veranderingen in een serie een verhaal goed lopend te laten maken. Soms moet een goede foto eruit omdat het verhaal dan veel beter gaat lopen zonder dat beeld.

Ik ben nu heel enthousiast over een studente die dit voorjaar gaat afstuderen, haar naam is Ira Yugay, zij is van Koreaanse/Russische afkomst en maakt prachtig werk. Ira heeft hier op school een hele mooie manier gevonden om een persoonlijk verhaal te vertellen. Ik vind het inspirerend om mee te maken hoe gedreven iemand, zoals Ira in dit geval, aan haar fotografie werkt.

 

Wat vind je het leukste aan het mentor zijn?

De een-op-een begeleiding is heel leuk om te doen, je kunt iemand veel aandacht geven, iets waar in de lessen niet altijd tijd voor is.

Je kunt echt even met een student gaan zitten. Soms heeft een student een korte technische vraag, maar vaak kun je iemand begeleiden in het maken van een opdracht, een project of een vrij werk.

En het allerleukste is als iemand stappen heeft gemaakt nadat je diegene hebt geholpen, als je kwartjes ziet vallen.

Het is ook super om te zien hoe iemand zich ontwikkelt op de academie door de jaren heen, en dat kan een trots gevoel geven als je op de eindexamenexpositie veel moois ziet.

 

Werk je op dit moment aan een persoonlijk project en/of veel in opdracht? Kun je er kort iets over vertellen?

Op dit moment werk ik aan een boek met werk dat ik de afgelopen jaren heb gemaakt. Het zijn verhalen die ik samenstel uit beeld dat er al was en het heeft ook met muziek te maken, dat maakt er deel van uit.

(Onderstaand zijn beelden uit de serie Solitude)