ENGLogin studenten
Direct inschrijven

Dag 1x per twee weken

 

Startdatum: vrijdag 1 maart 2019

Opvolgende lesdata: 1, 8, 15, 22, 23 (themadag), 29 en 30 maart en 5, 12, 19 en 26 april, 10, 17, 24 en 31 mei en 7 en 14 juni 2019

'Ik wil even stilstaan bij de fotografenstaking van 25 januari. Toen ik een kleine 30 jaar geleden zelf begon te fotograferen was het voor mij al duidelijk dat ik het niet in de hoek van de fotografie voor kranten moest zoeken. Het gezeur alleen al over de vergoeding voor het plaatsen van een theaterfoto en de hoogte, alhoewel laagte een beter woord is, van het bedrag zorgde voor de snelle berekening dat je met een foto per dag in de krant een ver beneden modaal inkomen had. Alleen het plaatsen werd vergoed, niet het fotograferen, filmmateriaal, vervoer en de uren in de doka. En was het logisch dat je toen ter tijde als krant een fotograaf inhuurde dan wel je beeld afnam bij een persbureau, is dat inmiddels ook al niet meer zo. De mogelijkheden die de digitale fotografie biedt aan snelheid van afleveren zijn publiek domein geworden, of zoals het in een meer filosofische context heet: de fotografie als medium is gedemocratiseerd en helemaal nu, in het smartphone tijdperk. Met alle gevolgen voor de vergoedingen die tegenwoordig de norm zijn.

Mijn krant had geen zwarte pagina’s en een andere, die ik ook wel eens koop, evenmin. Blijkbaar betalen de kwaliteitskranten beter en deden daarom hun fotografen niet aan de staking mee en geldt de onderbetaling met name voor de regionale pers.

Als je dit werk wil doen kan dat alleen maar als je een missie hebt waar inkomsten ondergeschikt aan zijn. Ik heb zo hier en daar door de reacties op Facebook heen gesurft met veel op zwart gezette profielfoto’s. Ook zo’n fenomeen. We zijn Charlie, een regenboog en dus nu een zwarte pagina. Solidariteit achter je beeldscherm. Op de tramrails in de Leidsestraat liggen als protest tegen het Franco-regime is kennelijk uit de tijd.

Tussen die reacties kwam ik een opmerkelijke tegen. Een van de fotografen werd tot zelfreflectie gemaand door een andere, want was die als fotograaf niet té politiek gekleurd? En dan dwalen mijn gedachten verder over de objectiviteit van de pers, ook de schrijvende, en de mening van diverse regeringen over de politieke kleur van diezelfde pers. Linkse en rechtse journalistiek, onafhankelijke berichtgeving, en de wens van de lezer om de bevestiging te lezen wat deze al meent te weten. Je bent wat je leest.'