Logo Fotoacademie

Onderdeel van

Onderdeel van

© Jaap Kloppenburg

© Jaap Kloppenburg

Jaap Kloppenburg (student Opleiding tot Fotograaf)

Het is een foto voor zelfportret zonder fotograaf. Het gaat over vertrouwen op mijn oordeel en de dynamiek die dat met zich meebrengt. Ik vind deze foto ergens spannender dan degene die ik heb gekozen. In de gekozen foto komt duidelijker de balans en dynamiek in uit die ik wilde overbrengen.

© Audrey Buerman

© Audrey Buerman

Audrey Buerman (student Fotoschool)

Deze foto heb ik gemaakt tijdens de eerste lockdown op de Fotoschool toen we mondkapjes nog heel bijzonder vonden en nog niet verplicht waren. En heel schaars. Ik heb urenlang geprobeerd mondkapjes zo spannend mogelijk op de foto te zetten in mijn eigen gemaakte studio in de gangkast. Inmiddels zijn mondkapjes een deel van ons leven geworden en heel normaal. Altijd mooi gevonden deze foto maar past niet in een serie omdat ik meestal landschap foto’s maak.

© Margreet de Groot

© Margreet de Groot

Margreet de Groot
 
Bijgevoegde foto heb ik gemaakt in het kader van een serie infrarood opnames geïnspireerd op stillevens van de Hollandse Meesters. Deze foto is mijn lieveling, maar past niet in de serie vanwege de modernere uitstraling. Het is wel een voedingsbodem voor een nieuw project.
De foto is gemaakt met een naar infrarood omgebouwde Nikon D300 en uiteraard bewerkt in Photoshop. Mijn infrarood passie is ontstaan in de lessen van Ariane James bij het voormalige Fotogram.
© Judith Schol

© Judith Schol

Judith Schol

Serie eigen wereld

De rest van de beelden waren volwassenen en deze twee schattige kinderen paste er niet bij.

© Jolande Bosman

© Jolande Bosman

Jolande Bosman

Gedurende het vastleggen van een gezin werd mij duidelijk dat deze foto niet in de serie paste.

Wat het voor mij een favoriete foto maakt? De verstilling en de niet-geënsceneerde houding. Hij ging zitten en ik drukte af.
© Omar Brunt

© Omar Brunt

Omar Brunt

Ondanks dat ik dol ben op dit beeld maak ik op dit moment een serie met een Frankenstein invalshoek. Dat is mijn concept nu. Deze on-the-side foto kwam uit een leuke samenwerking maar past totaal niet in de serie die ik nu aan het maken ben. Voor zover het concept betreft wordt deze spijtig genoeg niet meegenomen.

© Karin van Bijlevelt

© Karin van Bijlevelt

Karin van Bijlevelt

Voor mijn project Sussen heb ik ontzettend veel geëxperimenteerd. In de uiteindelijke selectie zijn vooral foto’s opgenomen die anoniem zijn. Anders werd het voor mij te persoonlijk. Dit portret is één van mijn favorieten maar toch afgevallen omdat het een duidelijk portret is.

© Jan Noteboom

© Jan Noteboom

Jan Noteboom

Ik zag deze vrouw in een kenmerkende houding tegen de zon in kijken. De zonnestrepen op de muur vormden hierbij een mooi decor. Fotograferen van mensen, in een zo natuurlijk mogelijke houding spreekt me erg aan. Ik vind het boeiend om de enorme diversiteit en expressiviteit te zien en vast te leggen. Maar tegelijk vraag ik me af: welk verhaal wil ik hiermee nu eigenlijk vertellen? Als ik dat niet weet, is het ook lastig om te selecteren.

© Christa Romp

© Christa Romp

Christa Romp

Voor mijn afstudeerproject volg ik Susanne op haar vrachtschip die ze ombouwt tot woon/werkruimte. Op een dag kwam George helpen. Deze foto vind ik zelf echt mooi, maar past niet in de serie want ik heb ook een goede foto dat hij zijn timmermansoog inzet. En dat is relevanter.

 

© Michelle Blancke

© Michelle Blancke

Michelle Blancke

Deze foto heb ik vorig jaar april gemaakt, voor de opdracht Eigen Straat. Voor sommigen leek de lockdown toen al eeuwig te duren. De verveling en leegte van deze periode spreekt uit de foto. Helaas paste de foto niet binnen de serie, maar gelukkig staat hij ook prima op zichzelf.

© Mirjam van Volen

© Mirjam van Volen

Mirjam van Volen (student Conceptueel Beeld)

Opdracht Assepoester module 2, Conceptueel Beeld
 
Ik heb in mijn serie van dit sprookje, voor een jongen gekozen, een moderne vertolking van dit eeuwenoude volksverhaal. 
Deze afbeelding moest eruit, er is gekozen voor een versie met handen benen en voeten. 
Assepoester verandert in een mooie prinses ze wordt gesponsord door de up-coming ontwerpster Rosalie Boonstra, een gaat naar het bal in een private-jet.  
Alles met een knipoog.
© Yvonne Zijtregtop

© Yvonne Zijtregtop

Yvonne Zijtregtop

© Pieter Tonnis de Graaf

© Pieter Tonnis de Graaf

Pieter Tonnis de Graaf (alumnus)

Ik ben in 2017 afgestudeerd aan de Fotoacademie. Ik maak tri-colour foto's met (zelfbouw-)pinhole camera's. Bij het samenvoegen van de 3 zwart-wit negatieven moet ik de balans bepalen tussen de 3 kleurkanalen. Ik doe dit op basis van mijn eigen smaak. Hierdoor kan ik uitdrukking geven aan mijn innerlijke beleving en aan de individualiteit. De zeer lange belichtingstijden (uren) vertalen daarnaast ook de tijd in het kleurbeeld.

Tijdens mijn verblijf in Zuid Italië (Soverato, Calabrië) was ik een fotoserie met het thema "afstand" aan het maken. Ik ontdekte het "Piazza Don Giovanna Gnolfo". De foto die daar ontstaan is paste helaas niet in het thema en heeft nu een plekje als "murdered darling" in m'n hart.

 

 

© Bente Stalma

© Bente Stalma

Bente Stalma

Deze foto is een uit mijn serie: ‘Hoe dit kloteleven te leven?’

Een serie bestaande uit vier tweeluiken. Deze foto heb ik niet kunnen gebruiken in mijn uiteindelijke presentatie omdat deze niet paste als tweeluik maar als individu beter naar voren komt. 

Met deze foto wilde ik een benauwd gevoel weergeven, hoe dit kloteleven te leven?

© Jennifer van Alen

© Jennifer van Alen

Jennifer van Alen (student Conceptueel Beeld)
 
In februari 2021 ben ik begonnen met de opleiding Conceptueel Beeld. Een van de opdrachten was om je eigen straat in beeld te brengen. 
Ik woon in een vrij functionele straat met veel parkeerplekken en winkels. Mensen lopen doelgericht door de straat of weg voor een snelle boodschap of een afspraak. In mijn straat staat maar één flat, die van ons. Mensen lopen er in de haast zo voorbij, onopvallend en niet bewust dat er te midden van deze drukte mensen wonen. Deze flat maar vooral zijn bewoners, maken deze straat bijzonder. In de serie heb ik ervoor gekozen om hen, hun persoonlijkheid en leefomgeving in beeld te brengen. 
 
Deze foto is helaas in de serie gesneuveld, maar ik vind het wel een pareltje!
© Chris Kremer

© Chris Kremer

Chris Kremer

De afgelopen weken dacht ik vaak aan deze foto: vader & zoon. Ergens op mijn tijdlijn zag ik een donker dubbelportret en ik herinnerde me hoe vaak ik donkere foto’s van mijn kind maakte toen hij nog heel klein was. Hij is nu 12 en de foto die ik inzend was één van de eerste foto’s die ik maakte. Niet van hem, nee: ooit. De vader op de foto drukte zijn camera in mijn handen en ik moest plaatjes schieten. Ik moest wel meer, maar het was in dit geval goed dat het moest. Ik houd van deze foto, van de donkere tinten, de serieuze blikken, de stemvork.

Kill your darlings: deze foto ziet zelden het daglicht. Hij staat afgedrukt in het eerste van een jaarlijks fotoboek van mijn opgroeiende kind. De man is niet meer zijn vader en dat klinkt dramatisch, dat is het misschien ook maar onze dagelijkse werkelijkheid is die van moeder en zoon en daar is niets dramatisch aan; het is een prachtig leven. Ik kan daarom de beeltenis van de man niet zomaar als het mijne opeisen, want hij staat erop en dus is het beeld ook van hem; hij was hier geen model maar een vader. Het prachtige beeld echter is van mij; ik zou bijna willen dat deze twee hier op de foto wel modellen waren, onbekenden, mensen met wie ik geen verbintenis ben aangegaan anders dan door de foto te maken; nu gaat het juist om de zoon die dichter bij mij staat dan wat dan ook op de wereld, dus deze foto gaat hem ook aan, en om de man met wie ik kort een gezin vormde en nu verder van mij afstaat dan ooit. Die afstand mag ik niet zomaar overbruggen met een foto want die connectie is stuk, gebroken, expres niet gerepareerd. 

Kill your darlings: het bestand van deze foto is stuk. Het is er niet meer; ik zal het nooit terugkrijgen. Nergens een mapje: Rotterdam 2008/2009 met daarin deze vroegste herinneringen in intacte vorm. Het beeld bestaat alleen nog in een gedrukt fotoboekje waarvan het kaftje begint te rafelen door het vele bladeren en verhuizen. Ik mag van geluk spreken dat er niet een glas wijn overheen is gespoeld. Deze foto is een foto uit het boekje en daarmee wordt de afstand nog groter, al heb ik ook het dommige gevoel dat de foto nu is gered – we hebben in elk geval de foto van de foto nog. 

Zowel het tafereel als de foto is er niet meer. Toch stuur ik dit in; ik wek het tot leven, misschien kortstondig, misschien gaat het een eigen leven leiden.

© Anneke van Gruijthuijsen

© Anneke van Gruijthuijsen

Anneke van Gruijthuijsen (alumna Fotoschool)

Op 3 oktober 2018 werden Burgemeester Lenferink en het Bestuur van de 3 October Vereeniging na de koraalzang in het Van der Werfpark uitgezwaaid door het publiek.

De foto haalde nooit mijn portfolio omdat ik mij daarin vooral focus op portret en bedrijfsreportage. Toch blijft de foto mij intrigeren. De hand van de vrouw laat de liefde voor Leiden zien die tijdens Leidens Ontzet zo intens wordt beleefd.

© Antoinette Hoogstrate

© Antoinette Hoogstrate

Antoinette Hoogstrate

In 2006 heb ik tijdens mijn reis in India een moeilijke tijd gehad en toen ik terugkwam had ik moeite met aarden. Jaren later raakte ik mede hierdoor in een burn out. Met behulp van fotografie als medium heb ik mijn ervaringen uit India een plek kunnen geven. Hierbij heb ik foto’s geprint op kleding die ik destijds in India droeg. Deze heb ik verbrand. Tegelijkertijd met het verbranden, maakte ik foto’s. Ik kon toen afscheid nemen van mijn “darlings” die ik jarenlang met mij meedroeg.

© Hubert van Rijsingen

© Hubert van Rijsingen

Hubert van Rijsingen

Op weg met de trein van Montpellier naar Parijs maakte ik deze foto bij een lage zonnestand binnenkomend op het station van Nimes, naar ik mij herinner. De lichtval trok mijn aandacht en het sterke contrast in de lichtwaarden. Soort haat-liefde verhouding met het resultaat, hetgeen je van een contrastvol onderwerp misschien ook mag verwachten.

© Mauriel Schoenmaekers

© Mauriel Schoenmaekers

Mauriel Schoenmaekers

Hierbij mijn "darling". Genomen op een avond in Oostende, bij de koninklijke gaanderijen.
Mijn oudste zoon rent langs de gaanderijen, op de achtergrond de strandhuisjes. Mijmerend laat ik mijn lieveling zien.
© Liesbeth van 't Hoff

© Liesbeth van 't Hoff

Liesbeth van 't Hoff

Die muisje vond ik toen ik met mijn hond aan het lopen was. Ik heb hem mee naar huis genomen en daar voor de foto op een rietstengel gelegd. Veel mensen zijn bang voor muizen maar kijk eens wat een mooie haartjes hij heeft en zo’n schattig oortje.

© Aline Goedhart

© Aline Goedhart

Aline Goedhart (student Conceptueel Beeld)

"Passé.." Deze foto is in corona tijd gemaakt, gedurende de tweede lockdown periode. Thuiswerken werd gevraagd en, op grote schaal, opgevolgd. De advocaat aan huis werd wel heel letterlijk. Hier gefotografeerd gedurende een rechtbank sessie online vanuit huis maar met oog voor de omgeving (wederom letterlijk). Lockdown is, gelukkig, passé.
© Corien de Witte

© Corien de Witte

Corien de Witte

Het is een oude foto van mijn oma. Die had ik een beetje na zitten tekenen met pen en oostindische inkt. Vervolgens heb ik de foto en de tekening ingescand. En in PS de tekening over de foto gelegd en de lagen verder bewerkt. Op een gegeven moment was dit het resultaat. Ik was eigenlijk heel blij met dit beeld. Ook omdat ik het vond passen bij wie mijn oma was. De foto past helaas niet zo erg goed tussen ander werk van me, vind ik zelf. Ik wilde ‘m op mijn website, maar heb ‘m er weer afgehaald. Misschien moet ik nog meer van dit soort portretten gaan maken, dacht ik eerst. Maar nee. Dit is gewoon mijn oma.

© Henk Egbertzen

© Henk Egbertzen

Henk Egbertzen

Als fotograaf sta je altijd achter de camera waar je altijd een soort veilige buffer hebt tussen jou je camera en het onderwerp. Het wordt ineens anders als je zelf voor de camera staat. Het is eigenlijk een soort bewustwording. Misschien is het wel een goed idee om als fotograaf zelf vaker voor de camera te gaan staan zo dat we ons beter realiseren wat er in mensen omgaat dat komt de fotografie ten goede. Daar ben ik van overtuigt.

© Floor Ficq

© Floor Ficq

Floor Ficq

Op de foto staat een vriend van mij, Mikolaj Gregorek. Deze foto heb ik tussen onze lessen op de middelbare school door gemaakt. Ik heb nooit iets met die foto’s gedaan, ook al is deze foto wel een van mijn favorieten. 

© Emma Tijssen

© Emma Tijssen

Emma Tijssen (deelnemer workshop Studiofotografie - portret & still)
 
Deze foto was een outtake van de serie .RAW. In die fotoserie onderzocht ik hoe ik het buitengewone van het “gewone” lichaam kon vastleggen op beeld.
Aan het begin onderzocht ik de relatie tussen het menselijk lichaam en de natuur en experimenteerde ik om zelfgemaakte beelden samen te voegen.
De uiteindelijke serie bevatte geen "gemanipuleerde" beelden en daarom viel dit exemplaar af.
© Kim Cerrone

© Kim Cerrone

Kim Cerrone (student Conceptueel Beeld)

Deze foto zit al vanaf het begin van mijn opleiding in mijn achterhoofd om te verwerken binnen een concept maar hij past nooit ergens bij en het is me niet gelukt om er een concept omheen te bouwen vooralsnog. Het is niet per se mijn beste foto of mijn lievelingsfoto maar hij intrigeert me zo, vandaar dat hij is blijven hangen.

© Jeroen Bessems

© Jeroen Bessems

Jeroen Bessems

Dennis is homeless, not hopeless. He has a laptop which is held together by tape and rope. He has Facebook to contact his son. I have Facebook as well.

© Marike Hoex

© Marike Hoex

Marike Hoex

Deze foto maakte ik onlangs voor de opdracht ‘accent’ in de eerste module van de opleiding Conceptueel Beeld. Maar hij werd afgekeurd omdat alles in beweging is en de opdracht was om iets in beeld te laten bewegen terwijl andere delen stil en schep zijn.

© Pepijn Paanen

© Pepijn Paanen

Pepijn Paanen

Voor mijn eindserie voor de Basisopleiding volgde in een aantal triatleten bij hun gezamenlijke trainingen. Deze foto haalde het niet omdat het niet in het geheel paste. De foto is genomen tijdens lockdown en de triathleet is juist klaar met een digitale race op - via het web verbonden - (binnen) fietsen. Waar diepgaan nog een verdieping dieper vindt.

© Sander Martens

© Sander Martens

Sander Martens

"Residual memory" (2021).

Voor dit project ben ik in de fotoboeken van mijn ouders gedoken, waar ik foto’s aantrof – voornamelijk door mijn vader gemaakt – die ik nog niet eerder had gezien. Sinds hij er niet meer is lijken foto’s belangrijker dan ooit tevoren.

Zoals ik vroeger op de kleuterschool letters overtrok om de vorm ervan te leren, tekende ik over de opnieuw gefotografeerde beelden heen en maakte er vervolgens cyanotypes van. Gebruik makend van de concepten die Roland Barthes in zijn boek “La Chambre Claire” introduceerde, beschouw ik de oorspronkelijke vintage foto’s als ongespecificeerde punten in de tijd (de “studium”), terwijl het toegevoegde lijnenspel een meer persoonlijke laag vormt (de “punctum”), die de dynamiek van mijn eigen perceptie en geheugen laat zien. Dit maakproces voelde als een creatieve samenwerking, en terwijl de beelden langzaam weer op het lichtgevoelige papier verschenen en ik ze nogmaals fotografeerde, vonden ze een permanente plek in mijn eigen geheugen.

Zeker bij zo'n persoonlijk project is een coach (in dit geval Fotoacademie docent Robert van der Molen) onontbeerlijk, waarbij dit een ‘darling’ was die de eindstreep niet haalde.

© Rinke van Zanden

© Rinke van Zanden

Rinke van Zanden

Dit beeld heeft het niet gemaakt tot de serie Bilbao, omdat het esthetisch te complex is. Ik zocht naar een cleane beeldtaal en hoewel ik dit echt een heel interessante foto vind heb ik 'm toch gekillt. 

 

© Katie Phillips

© Katie Phillips

Katie Phillips 

I was photographing a collection of inflatables and this one separated from the group and went  bouncing off along the beach.

© Denise du Bois

© Denise du Bois

Denise du Bois (student Conceptueel Beeld)

Dit zelfportret gaat over het thema Fat & Genderfluid. Het beeld is gemaakt in de badkamer van een hotel in Berlijn. De sfeer van de omgeving is in het beeld verwerkt. De expressie van identiteit contrasteert met de ouderwetse stijl van de badkamer. Het licht en de lijnen van het lichaam zijn sfeervol terwijl de kleurzetting tegelijkertijd wat kil en oubollig aandoet. Die contrasten geven uiting aan het stigma wat op deze identiteiten nog altijd ligt en de afwezigheid van genderdiversiteit in de Berlijnse straten. Hoewel ik het een mooi beeld vind, dat uiting geeft aan het concept, paste het niet bij de rest van de foto's die ik in Berlijn heb gemaakt waardoor het beeld niet in een serie is gekomen. 

© Annelies Mateman

© Annelies Mateman

Annelies Mateman

Cheers! is al langere tijd één van mijn favoriete foto's vanwege de inhoud; een diversiteit aan mensen, onderlinge verbinding en tegelijk ook wat vervreemdend.  
Door de rechte lijnen in het beeld vind ik dat de foto helaas toch niet helemaal past binnen een album dat gaat over veranderingen van deze tijd, waaraan ik werk. 
Desondanks blijft de foto mij aantrekken en pak ik 'em er regelmatig even bij.
© Ko Hage

© Ko Hage

Ko Hage (alumnus)

Voor de PS van de Week (de weekendbijlage van Het Parool) maakte ik een fotoserie over (bouw)locaties in Amsterdam die in ontwikkeling zijn. De laatste legen plekken van de stad. Deze foto maakte ik op IJburg, een bouwlocatie bij uitstek. Lang zitten wachten tot de vogel de goede houding aannam, zonder hem daarbij weg te jagen... Uiteindelijk was ik heel blij met dit beeld (het leek me een mooie cover voor de PS). Maar bij nader inzien paste het beeld niet in de serie. Niet omdat het qua beeld niet voldeed, maar om een inhoudelijke reden.. Omdat er een groot bord op de foto staat, suggereert dit een verband met bouw(plannen). Maar die relatie is er niet, het is een bord voor de scheepvaart (neem ik aan..). Dus zou het beeld de lezer (kijker) op het verkeerde been zetten. En dat past nu eenmaal niet bij een krant.

© Joop Plukkel

© Joop Plukkel

Joop Plukkel

De lessen Photoshop waren aan mij (nog) niet besteed: ik had alleen maar oog voor alles wat met analoge fotografie te maken had, de doka werd mijn huiskamer. Maar in het kader van de opdracht ‘herfst’ werd verwacht dat je een herfstbeeld zou manipuleren, en doe dat maar eens zonder Photoshop. Eigenwijs als ik ben, heb ik de situatie op deze foto analoog gemanipuleerd: de schep doorgezaagd, twee gaten in de boom geboord en de schep erin gelijmd.

Inmiddels gaat ook bij mij alles digitaal en is Photoshop kind aan huis. Ik neem dan ook met een glimlach afstand van deze analoog gephotoshopte boom-met-schep.

© Charles Keijser

© Charles Keijser

Charles Keijser (oud-deelnemer workshop Documentaire fotografie)

Al jaren fotografeer ik voor een makelaar, die een kantoor heeft in een dorp in de Achterhoek. Nu moesten we een appartement fotograferen voor een familielid van hem, woonachtig in Almere. Aangezien het familie was had de makelaar zijn 3-jarige zoontje ook meegenomen. Dit knaapje was voor het eerst in een hoogbouw en keek zijn ogen uit. Aan de manier waarop hij staat, volledig in gedachten, en hoe hij zich vasthoudt aan de spijlen van het Franse balkon maakt dat ik het nog steeds een zeer geslaagde foto vind. Echter niet bestemd voor het doel waarvoor we daar waren.
© Esther van Beek

© Esther van Beek

Esther van Beek (alumna)
 
innocence
 
'I found a place so safe, not a single tear. The first time in my life, and now it's so clear. Feel calm, I belong I'm so happy here' 
 
- Avril Lavigne
© Saskia van den Boom

© Saskia van den Boom

Saskia van den Boom

Deze foto maakte ik van Lux en Silver. Twee meiden op de middelbare school die alles met elkaar delen. De serie gaat over vriendschap in een leeftijd waarbij de steun van vrienden nog zo belangrijk is. Waarbij je zoekt naar je identiteit. En waarbij het hebben van vrienden je minder kwetsbaar maakt in een groep. 
 
De foto haalde de serie niet, maar als losse foto laat hij mij wel zien waar het over gaat. 
© Marieke van Niekerk

© Marieke van Niekerk

Marieke van Niekerk

Voor de eindopdracht van de Basisopleiding maakte ik een korte serie over straatverkopers in Accra, Ghana. In normale tijden hebben de straatverkopers het daar al lastig, men wil ze steeds meer weren uit de hoofdstad. Nu tijdens covid is de situatie voor hen helaas nog schrijnender geworden. 

Deze foto heb ik uit de (korte) serie gelaten. Dit ondanks dat deze foto wel ook echt de struggles van de straatverkopers weergeeft, door de jongen die zijn oma voortduwt in haar rolstoel terwijl zij samen spulletjes proberen te verkopen. Ik had ook een andere foto waarop de straatverkopers tussen de auto's lopen, welke van iets dichterbij was geschoten en waarvan de compositie mooier was, echter was deze foto zonder de jongen die de rolstoel met de oudere dame voortduwt, wat juist de maatschappelijke issue extra aandacht geeft.

© Bianca Pauline

© Bianca Pauline

Bianca Pauline

Als photographic artist gebruik ik mijzelf als kunstobject. Mijn fotokunst komt rechtstreeks uit mijn hart, het zijn mijn eigen verhalen en levenservaringen, waargebeurd maar ook fantasie.

Ik ben zowel de creatieve geest, het kunstobject als ook de fotograaf. Mijn verhalen en emoties breng ik tot leven via mijn eigen handgemaakte maskers, accessoires en kostuums, die ik maak van afgedankte recycling materialen.

Het is een weerspiegeling van de wereld vol liefde, humor, verlangens, verdriet, pijn en de dood en de dingen die wij allen in ons dagelijks leven meemaken. Ik gebruik mezelf als model; soms ook meerdere keren in een foto.  De rode draad in mijn werk is het vastleggen van imperfectie en verval, waarbij het uiterlijk niet uitmaakt; het gaat immers om de innerlijke schoonheid van mens en omgeving.

Mijn kunst neemt je mee naar diepere emoties en een fantasierijke wereld.

Als photographic artist werk ik op binnenlocaties. Deze Darling is daarom een uitzondering op mijn manier van werken omdat deze foto buiten is genomen.

© Ariana Eland

© Ariana Eland

Ariana Eland

Dit is een beeld dat ik gemaakt heb tijdens mijn eerste studiejaar photographic design en die ik heel mooi vond maar heb afgekeurd omdat hij niet scherp was. Een kwaliteit die ik nu juist heel erg kan waarderen en bewust inzet in mijn fotografisch werk. 

© Arno van der Poel

© Arno van der Poel

Arno van der Poel
 
Tijdens de meteorenstorm die voorbij onze planeet raasde wilde ik voor het eerst in mijn leven sterren fotograferen, deze unieke gebeurtenis die maar eens in de 10 jaar voorkomt (geen maanlicht en het jaarlijkse vallende sterren spektakel de Perseïden) kon ik natuurlijk niet aan mij voorbij laten gaan. 
 
Maar natuurlijk zou iedereen gaan, en zou ik dus foto's maken die iedereen die dag op zijn Instagram account zou plaatsen.. dus om het nog iets specialer te maken dacht ik dat er nog een bijzonder natuurverschijnsel bij zou kunnen ...Zeevonk, ook dit is iets wat erg afhankelijk is van de weersomstandigheden, het moet warm weer zijn en het liefst zo min mogelijk wind zodat het water lekker kalm blijft en de lichtgevende algen niet hun energie verliezen.
 
Ik wist de plek waar het zou kunnen, het Palendorp van Petten aan zee, hier is vaker Zeevonk gevonden, en donker genoeg om de vallende sterren te zien, de paaltjes geven ook de mogelijkheid op een leuke compositie.
 
Hoe tof was het ook om daarbij ook nog eens de melkweg op de foto te kunnen krijgen.
Mijn allereerste keer sterren fotograferen, mijn eerste keer Zeevonk in het echt zien, en mijn allereerste keer de Melkweg op een foto kunnen zetten.. en dit alles in een foto.
© Petra Boegheim

© Petra Boegheim

Petra Boegheim (oud-student Basisopleiding)

Ik werk al enige tijd aan een persoonlijk fotoproject 'Pap'. 'Hoe had het geweest als ik mijn vader nog had gehad?' Deze vraag, die in fasen een grote rol speelt in mijn leven, is de reden dat ik met dit project ben gestart. Ik fotografeer volwassen dochters en hun vaders in een omgeving die voor hen veel betekent, bijvoorbeeld het ouderlijk huis. Ik vraag hen naar hun band, welke zorgen ze hebben gehad en waar ze trots op zijn. 
 
Deze foto heeft de serie niet gehaald. Ik vind de setting en handeling mooi. Vader en dochter plukken samen bonen in de moestuin. De blik van dochter naar vader vind ik veelzeggend voor hun relatie. Alleen, vader zie je niet goed op de foto en daarom is dus de keuze op een andere gevallen.
© Yvonne de Werd

© Yvonne de Werd

Yvonne de Werd (oud-student Basisopleiding)

Dit is een foto van mijn overleden vriend Willem, blij met deze mooie herinnering.

© Marlous de Jong

© Marlous de Jong

Marlous de Jong
 
Ik was eigenlijk doelloos in het Amstelpark aan het dwalen na een bezoek aan het Rozenoord monument. Mijn oog viel op de fontein die daar zo eindeloos door blijft bewegen alsof tijd er niet toe doet. De Rozenoord fotoserie was af, maar de aandacht die dit beeld vroeg versterkte mijn idee over eren en blijven herinneren en kracht halen uit wat zich heeft voorgedaan. Enigszins verrast over het contrast in kleur dwaalde ik verder langs de Vormentuin. Juist dat dit beeld zo zwart/ wit uit de kleur komt, maakt het voor mij heel zichtbaar. Life goes on. Light goes on. Dit beeld is voor mij het AmstelparkLightness geworden en staat (nu nog) op zichzelf, maar misschien wordt deze ‘darling’ ooit nog eens een onderdeel van een serie. 
 
Dank aan mijn Leica. Dank aan Jessie Mak voor samen de fotoserie te maken van Rozenoord en deze ‘darling’ te hebben ontmoet.
© Roel van Schijndel

© Roel van Schijndel

Roel van Schijndel

De afgelopen periode heb ik de Basisopleiding fotografie gevolgd bij de Fotovakschool in Amsterdam. 
Aan het einde van de opleiding moest ik zoals gebruikelijk mijn portfolio laten zien en toelichten. 
 
Deze foto had ik aanvankelijk erin zitten, maar zat me ook een beetje in de weg. Het is een landschapsfoto met nogal veel groen en blauw, waar ik doorgaans niet zo van houd. 
Mijn portfolio bestond ook meer uit straatfotografie en was grotendeels in B&W. Ik heb hem er uiteindelijk uitgegooid, ook al vind ik het een sterk beeld. Twee koeien die lijken te denken: “no pictures please”.
 
Ik heb de foto 180 graden gedraaid, dat maakt hem voor mij wat interessanter.
© Sebastiaan van Zomeren

© Sebastiaan van Zomeren

Sebastiaan van Zomeren
 
Ik heb deze foto kunnen maken omdat we langs een filmopname liepen. Er stonden een aantal filmlampen aan die dramatisch licht gaven. Zonder iets te plannen heb ik deze foto gemaakt van een vriend van mij. Deze foto heeft lang in mijn portfolio gezeten wetende dat deze realistische stijl niet bij mijn gebruikelijke stijl van fantasie fotografie past. Daarom heb ik nu, met pijn in mijn hart, deze foto uit mijn portfolio gehaald. 

 

© Marjolyn Peters

© Marjolyn Peters

Marjolyn Peters (oud-student Conceptueel Beeld)
 
Deze foto komt uit een reeks die ik als vrij werk had ingediend voor het eerste jaar met als titel de treurige man.
Het aspect treurig is er niet helemaal goed uitgekomen en daarom is deze foto niet meegenomen in de uiteindelijke serie. Toch is het een foto waar je naar kijkt, omdat je je toch kan afvragen wie die man is, waarom zit hij helemaal alleen en dat soort vragen. Het licht is een beetje mistroostig en ook de omgeving oogt wat gedateerd. De man heeft contact met de camera waardoor je naar hem toegetrokken wordt.
De foto staat op zichzelf en behoort niet in een reeks, vandaar dat deze een zogenoemde "ge-kilde darling" is.
© Marc Olthoff

© Marc Olthoff

Marc Olthoff

Het is een prachtig beeld (vooral indien op papier met een beetje structuur afgedrukt), maar het past eigenlijk niet in mijn werk. Mijn fine-art foto’s zijn alleen beelden met een verhaal erin (single frame naratives), en in dit beeld zit geen verhaal.

© Katariina Kärki

© Katariina Kärki

Katariina Kärki

This series represents a feeling I’ve been having for a little while now: overwhelmed. From time to time this overwhelming feeling gets to me, like an avalanche. So many emotions, about so many things. Suddenly I feel so small in this crazy world. 

After a while I’ve come to the conclusion that it’s totally fine to feel this way, it’s normal. And I know it’s kind of a cliché to say these words, but people need a reminder now and then. Let this be your reminder.

© Marina Marinkovic

© Marina Marinkovic

Marina Marinkovic

De laatste maanden had ik vrij toegang tot de loods waar Släpstick, een vijfkoppige muziektheatergroep, aan hun nieuwe show werkte. Ik hing er dagen rond met mijn camera en legde vast hoe inspiratie, creativiteit en ideeën na veel proberen en studeren acts werden.

Deze foto maakte ik aan het eind van die periode backstage bij de seizoens-presentatie in de schouwburg in Den Haag. Het was de eerste keer weer op het podium na corona en de ontlading was voelbaar na afloop. 

Deze foto sneuvelde in de selectie. Te geposeerd. Toch is de foto voor mijzelf belangrijk omdat hij me herinnert aan hoe dichtbij ik mocht zijn.

© Eva van Langenhoven

© Eva van Langenhoven

Eva van Langenhoven

De titel van dit werk is: "Pop of mens"

Ik wilde onderzoeken hoeveel je moet tonen, of net hoeveel je mag weglaten, voor mensen gaan twijfelen of ze naar een pop of een mens kijken.

Dit was de eerste foto van mijn reeks, ik was er zo blij mee, te blij, want elke volgende poging liep uit op een sisser. Nu sta ik hier met mijn ene foto, mijn darling, zonder verdere reeks.

 

© Erik Kruithof

© Erik Kruithof

Erik Kruithof

Mijn 'lieveling': Fietser in Hogerland uit de serie langs de Rotte.

© Andrew Kambel

© Andrew Kambel

Andrew Kambel

Deze foto was onderdeel van mijn serie Remembering Science Park, waarin ik terugblik op een plek in Amsterdam die veel betekenis voor mij heeft. De reden dat ik uiteindelijk besloot deze afbeelding niet op te nemen in de serie is omdat deze in een andere fase van mijn leven genomen is t.o.v. de rest van de foto's. Ik ben heel trots op deze foto, genomen op een mistige ochtend, maar ik voel dat het conceptueel niet aansluit op het verhaal van Remembering Science Park.

© Raffaella Allegra

© Raffaella Allegra

Raffaella Allegra (student Conceptueel Beeld)

© Johan Zwart

© Johan Zwart

Johan Zwart

Ik probeerde een serie te maken met de titel: ’after the good times’. Dit verlaten beachvolleybalnet leek mij een mooi voorbeeld daarvan, echter achter dit net staat op deze foto veel meer, onder andere (zeil)boten, waarmee mensen nog steeds een ‘good times’ hebben.

Vandaar dat ik deze foto moest ‘killen’.

© Anne-Marie Idema

© Anne-Marie Idema

Anne-Marie Idema
 
Mijn darling is een foto die eigenlijk nergens bij past. Zelf vind ik hem heel mooi door de richting in de foto, je maakt als het ware een rondje door het beeld. Tegelijkertijd vraag je je af waar je nu eigenlijk naar kijkt. Ik ben altijd gefasineerd door dubbele beelden en ook hier blijf je lang naar kijken.
© Marian Sijben

© Marian Sijben

Marian Sijben (student Opleiding tot Fotograaf)

Bijgaand mijn darling die het uiteindelijk niet tot in de serie heeft gered. De serie betrof een korte reportage over het dagelijkse leven van Casper, die op dat moment al bijna 1 jaar klachten ondervond van ‘Long Covid’. 

© Jackie Mulder

© Jackie Mulder

Jackie Mulder (alumna)

Ik heb deze foto gemaakt in het tweede jaar van de Fotoacademie, in het kader van mijn project ‘hockeymeisjes’. Na afloop van de fotoshoot, in de snikhete studio van de Fotoacademie, schoot ik uit de losse hand deze foto van Nikki. De foto paste niet in de serie en past totaal niet in het werk dat ik nu maak maar het is, vijf jaar later en afgestudeerd, nog steeds mijn lievelingsportret.  

© Jelle Verhoeks

© Jelle Verhoeks

Jelle Verhoeks

Het is een beeld dat ik geselecteerd had voor mijn afstudeerproject met de titel 'En Opeens Staat Alles Stil.' Aanvankelijk maakte het onderdeel uit van het boek waarin ik deze serie presenteerde, maar in overleg met mijn docent heb ik het er op het laatste moment (vlak voordat het boek naar de drukker ging) uit gehaald. Een aardig staaltje 'kill your darlings' dus!

© Vincent Hansen

© Vincent Hansen

Vincent Hansen

Deze foto heb ik tijdens de verkiezingen gemaakt, de posters waren overal in de stad. Waarom deze foto? Normaal wil ik zo neutraal mogelijk blijven en fotografeer het dagdelijkse leven, maar dit was een speciale tijd, verkiezingen. Wat ik sterk aan de foto vindt is het volgende. Het lijkt alsof ze er niet omgeven wat er gebeurd, het laat zien dat mensen meer bezig zijn met het dagelijks leven dan met politiek. Ze denken eerder laat ze maar daar in DenHaag, ik moet eten etc.

© Harry Wijsbroek

© Harry Wijsbroek

Harry Wijsbroek (oud-deelnemer workshop Signatuur & portfolio)

Het is een beeld dat niet in mijn eindselectie is gekomen van mijn serie ‘Emptiness’ voor de workshop Signatuur & portfolio. Hoewel het de serie sterker maakte, was het niet selecteren van deze foto een lastige (maar juiste) beslissing. Het was echt een darling. Pizza, 2020.

© Bart Nelissen

© Bart Nelissen

Bart Nelissen (student Conceptueel Beeld)
 
Ik heb deze foto gemaakt in het kader van een opdracht rond het thema Isolatie maar uiteindelijk heeft het de serie niet gehaald omdat het niet goed paste bij de overige beelden in de serie. Desondanks is het wel één van mijn persoonlijke favorieten.

 

© Marleen van Schie

© Marleen van Schie

Marleen van Schie

Op de foto mijn zoon Kik (17) die verschrikkelijk veel houdt van foto's maken. Regelmatig gaan we samen op pad om mooie plaatjes te schieten. Snelwegen en hoogspanningsmasten zijn favoriete onderwerpen. Op de foto zie je Kik tijdens de herdenking van de luchtlandingen op de Ginkelse Heide in Ede. Dit jaar waren we hier min of meer bij toeval en keken onze ogen en camera's uit. De springende mannen uit vliegtuigen met ronkende motoren en ook vooral de stromen mensen die hierop afkwamen om dit allemaal te bekijken. Hoewel ik zelf altijd een beetje een dubbel gevoel heb bij dit soort herdenkingen, (bij mij rijst de vraag dan: Is dit niet juist een verheerlijking van oorlog en militaire zaken?) schoof dit deze ochtend wat naar de achtergrond. Ik kreeg deze ochtend een blij gevoel omdat Kik zo genoot van de mooie beelden en er daar ook heel veel van heeft gemaakt met z'n telefoon. Ik lag bij deze foto in het gras en dat maakt zaken sowieso vaak veel aantrekkelijker...

© Albert Nanning

© Albert Nanning

Albert Nanning (oud-deelnemer workshop Signatuur & portfolio)

Voor de workshop Signatuur & portfolio was ik met mijn neef in de weer voor mijn thema. Alhoewel de regen met bakken uit de hemel kwam, kwam deze foto mede door de paraplu niet door de selectie.

© Anton Havelaar

© Anton Havelaar

Anton Havelaar

Een typisch voorbeeld van een ‘darling’. Het beeld lijkt aan alle voorwaarden te voldoen binnen mijn gekozen concept, maar het wil op een of andere manier niet passen.

© Catharina van de Ven

© Catharina van de Ven

Catharina van de Ven

Een foto die als belangrijkste onderwerp 'licht' heeft, dat was het idee. Deze foto heeft veel licht in zich maar ook heel veel meer: de schaduw geeft een nieuw beeld, een guillotine. Het zwart is hier de overheerser, een omineus teken op de hardstenen vloer.

© Marcel Oosterwijk

© Marcel Oosterwijk

Marcel Oosterwijk (student Conceptueel Beeld)

Een dagje uitwaaien op een extreem mistig strand aan de Nederlandse kust. Je ziet geen hand voor ogen, of toch... Er is stiekem best veel te ontdekken als je langer kijkt. Deze abstracte foto, bijna een grafisch werk, is een van mijn darlings die ik in geen enkele serie kwijt kan. Al is het maar omdat het zelden zó mistig is als toen.

© Sterre de Boer

© Sterre de Boer

Sterre de Boer (oud-deelnemer workshop Portretfotografie)

Vorig jaar heb ik, met veel plezier, de workshop portretfotografie gevolgd onder leiding van Duco de Vries. In de eerste les raakte ik direct geïnspireerd door de opmerking dat een portretfoto niet hoeft te betekenen dat je iemands gezicht fotografeert. Kort na deze les was ik met een vriendin een cocktail aan het drinken. De outfit en uitstraling van mijn vriendin deed mij denken aan de portretten van Irving Penn. Al snel pakte ik mijn camera en dit was het resultaat. Het blijft een van mijn favoriete portretfoto’s maar helaas was het niet in opdracht van de cursus portretfotografie en dus kon ik de foto niet toevoegen aan de serie portretten die ik had gemaakt. Door deze open call heb ik eindelijk een titel voor de foto: “My Darling”.

© Helen Antonides

© Helen Antonides

Helen Antonides (alumna)

Ik ben op zoek naar transcendentie.

Een overschrijding van bepaalde grenzen met betrekking tot de vijf zintuigelijke waarnemingen.

© Annemieke van het Hof

© Annemieke van het Hof

Annemieke van het Hof

Het is een zelfportret. Het heet "To the confused."

© Henk Pouw

© Henk Pouw

Henk Pouw

Deze foto paste niet in mijn serie “one moment alone”, maar als beeld wel intrigerend.

© Jaap Modder

© Jaap Modder

Jaap Modder

© Roel van Oort

© Roel van Oort

Roel van Oort

The End of Summer

© Saskia Brokx

© Saskia Brokx

Saskia Brokx

George Floyd

© Gerry Smit

© Gerry Smit

Gerry Smit (student Fotoschool)

Een fotoserie gemaakt tijdens een triathlon kende een deelrapportage waarbij ik de verschillende fases van de vrije slag zwemtechniek heb vastgelegd. Deze foto is uniek door het bijzondere effect van het rollend water dat waarschijnlijk is ontstaan door een combinatie van uitademen en een voorwaartse beweging. Het in scene zetten of bewust creëren van dit effect lijkt me een niet realistische opgave.

© Ina Bouwhuis

© Ina Bouwhuis

Ina bouwhuis

Een paar maanden geleden maakte ik dit beeld van biologie docent en verzamelaar van grote zeezoogdierbotten Niek van Lieshout.

Locatie: Amsterdams Lyceum.

© Manon Poliste

© Manon Poliste

Manon Poliste
 
Zeg mondkapje waar ga je heen?
 
Op de golven van het coronavirus verandert het leven van de mens in de stad. We waren aan huis en zochten allerlei uitwegen om frisse lucht te ervaren.
© Carel van der Lippe

© Carel van der Lippe

Carel van der Lippe

Herfst.

De foto nam ik op het graf van John F. Kennedy in Arlington (VS).

© Sander van Dijk

© Sander van Dijk

Sander van Dijk

Tijdens een bedrijfsfeest het personeel fotograferen dat staat te niksen. (of is het werkoverleg?)

© Michèle Polak

© Michèle Polak

Michèle Polak

Dit is een darling not to kill, het zijn drie foto’s door elkaar geweven. Twee X een Noord Zee golf en I X de blauwe hemel boven de Noord Zee.

© André Roosendahl

© André Roosendahl

André Roosendahl (student Conceptueel Beeld)

Een van mijn darlings die niet in een serie past. Gemaakt tijdens een opdracht. Het beeld heeft als thema ‘gadget’.

Tijdens een shoot zag ik al van verre een jonge vrouw van ongeveer 18 jaar aankomen. Druk met haar smartphone gehuld in een blingblinghoesje, pratend door- en alle aandacht gericht op dat ding. Haar schouder was gesierd met een blingblingtas evenzo waren haar polsen versierd met blingbling. Haar jasje deed er niet voor onder.

Het doel van haar wandeling was aan haar aandacht ontsnap en slechts gericht op het voor omstanders onzichtbare. Het hondje sjokkend als een van haar gadgets weerloos achter zich aan.

© Anton Prins

© Anton Prins

Anton Prins (oud-student Opleiding tot Fotograaf)
 
De foto weerspiegelt de sprookjeswereld waarin wij mensen hebben geleefd. Een nachtmerrie waaruit we worden gewekt met verhalen over klimaatverandering en de 6e golf van massaal uitsterven van vele planten en dieren. De koek is op, de aarde geeft z'n reactie op onze zwijnerij. En wij mensen worden eindelijk wakker.
© Jasmine de Vries

© Jasmine de Vries

Jasmine de Vries (alumna)

De foto’s van Jasmine de Vries zijn geïnspireerd op uitspraken over haar en gebeurtenissen uit haar leven. Ze ensceneert en herschikt deze in haar beelden tot uitgesproken confrontaties en meningen over op het oog gewone dagelijkse zaken.

Er ontstaat naar aanleiding van die uitspraken en gebeurtenissen langzaam een concept voor een foto. Ze voegt tijdens dit proces voortdurend figuratieve, theatrale elementen aan het beeld toe. En maakt daarmee geen letterlijke documentaire weergave, maar een sfeervolle intuïtieve scene, plaatje of belevenis.

De kijker wordt zo in het beeld betrokken en kan daardoor er een eigen invulling aan geven en een verbinding aangaan met wat de foto verbeeldt. Het geënsceneerde beeld biedt mogelijkheden om eigen herinneringen op te roepen en te komen tot een nieuwe werkelijkheid.

Jasmine de Vries figureert in al deze foto’s zelf. 

Back to the past gaat over de generatie kloof waar de moeder terug kijkt op het leven en de zoon de toekomst inkijkt.