Kun je me uitleggen hoe je het afgelopen half jaar bij de Fotoacademie hebt ervaren?

De opleiding kon voor mij in februari niet snel genoeg beginnen en als ik nu terugkijk is het afgelopen jaar echt voorbij gevlogen. Alle 15 wekelijkse bijeenkomsten zaten bomvol met nieuwe informatie, opdrachten, feedback en ondertussen leerde ik mijn medestudenten beter kennen. Al die dingen zorgden ervoor dat ik steeds positief ‘gepusht’ werd om iets nieuws te proberen. Nieuwe trucjes met mijn camera, nieuwe manieren om een opdracht uit te voeren, überhaupt een idee omzetten in een serie foto’s en op een goede manier omgaan met de mensen in mijn groep. Al die dingen waren moeilijk! Want opdrachten vroegen soms om benaderingen die ik nog niet had geprobeerd, of stappen die ik zelf niet zo snel had gemaakt. Je eerste foto’s en ideeën voorleggen aan 5 medestudenten, om er samen van te leren, was best eng. 
Dus dit half jaar was druk. Er waren een stuk of 40 opdrachten te maken. Het was leerzaam. Er waren emoties. En er was een beoordeling. Nu staat er weer zo’n half jaar voor de deur. Ik hoop wel dat deze periode qua gevoel wat minder snel gaat dan het afgelopen half jaar want van mij mag deze periode best even duren.

 

Wat zijn voor jou de leermomenten uit het 1e half jaar?

Er waren heel veel leermomenten. Ik wist niets van een camera, ik wist helemaal niets van fotografen of fototechnieken, of prints. Ik had alleen een beginnerscursus en de Basisopleiding van de Fotoacademie gevolgd. Dus vanaf 0 is alles een leermoment. Maar echte eye-openers kwamen toch wel tijdens het maken van de opdrachten. Als je bij je buren aan moet bellen om te vragen of je ze mag fotograferen en je daarbij eigenlijk niet weet wat je moet verwachten. Maar tijdens het maken van de opdrachten wordt al snel duidelijk dat een camera ineens je doorpass wordt. Natuurlijk mag je foto’s maken. En, wat wil je allemaal weten? Natuurlijk willen ze dat vertellen. Dat is waarschijnlijk het grote leermoment uit het 1e halfjaar. Dat alle toegangen vrij zijn. Dat er iets te onderzoeken valt en je kunt er zo naar toe.

 

Hoe vond je de beoordeling?

Het idee dat drie mentoren, die je alleen kent van gezicht, naar jouw foto’s gaan kijken, überhaupt naar iets wat je voor het eerst zelf maakt (in mijn geval) en vooral vanuit jezelf maakt (een tentamen is absoluut geen vergelijking) en daar dan een conclusie aan gaan verbinden (je mag door/niet door naar het volgend half jaar) is best spannend. Dat je kritiek gaat krijgen, al dan niet opbouwend, is heel waarschijnlijk. Maar het is vooral confronterend, omdat het een dag is die van tevoren bekend is. Je weet dat die dag komt, dus je kunt er naartoe werken. Of je op die dag klaar bent om alles te presenteren, is dus vooral afhankelijk van de hoeveelheid energie en tijd die je in de opdrachten gestoken hebt en of je je eigen planning op orde hebt. Dat laatste was niet helemaal het geval bij mij, vooral omdat ik het printen op mat papier tot het einde had uitgesteld en dit in twee dagen voor de beoordeling nog moest afronden. Helaas, dat heb ik dus niet gered. 
De echte beoordeling viel alles mee. Drie mentoren deden hun best om op een duidelijke manier te vertellen wat er goed was aan het werk wat er lag en wat er beter kon. Door aanwezig te zijn bij de presentatie van 6 andere studenten op dezelfde dag, stak ik er veel van op. Om samen met je groep deze beoordeling te ‘doorstaan’, is ook wel bijzonder. 
Misschien zou een beoordeling per kwartaal nog fijner zijn, omdat ik het gevoel heb aardig wat ‘stappen’ te maken als er een aantal belangrijke opdrachten ‘officieel’ gepresenteerd moeten worden. De juiste prints, de juiste tekst, de juiste selectie van foto’s en daarbij ook jezelf presenteren.. ook nog wel een dingetje.

 

Heb je nog iets leuks te vertellen, dan horen we dat graag?

Ik heb het gevoel dat ‘onderwijs’ het leukste cadeau is wat je jezelf kunt geven. Nu ik 35 ben, is het fantastisch om een opleiding te volgen waarbij je niet met je neus in de boeken moet, maar waar je zelf leert creëren en je eigen verhaal kunt vertellen. De Fotoacademie zelf is een fijne omgeving die steeds bezig is om je iets bij te brengen, in een overzichtelijk gebouw met mentoren die je graag helpen. Verder draagt het gegeven dat de opleiding in Amsterdam zit, met een heerlijke bakker naast de deur en een gezellig terras op de hoek, bij aan de positieve ervaring die de Fotoacademie tot dusver heeft gebracht. Ik kijk uit naar de start van het tweede half jaar.