Logo Fotoacademie
ENGLogin studenten
Direct inschrijven

© Ruud de Jong

Hertalen. Een nieuw begrip is onlangs geboren.

Omdat niet iedereen meer in staat schijnt te zijn ‘oude’ boeken en teksten van voor 1900 te lezen, laat staan te begrijpen, is bedacht geschriften, die in deze categorie vallen, te hertalen. Verder werd in dezelfde week door de een beweerd dat het onderwijs in Nederland steeds verder achteruitgaat, terwijl een ander geen enkele aanleiding zag ons zorgen te maken en dat ons onderwijs nog steeds tot de beste onderwijssystemen ter wereld behoort. Gezien de wens tot hertalen heb ik hier zo mijn eigen gedachten over, maar vraag ik mij tevens af of het eigenlijk wel om alleen oude teksten zou moeten gaan of ook de hedendaagse daarin meegenomen zouden moeten worden. Terwijl het in de Tweede Kamer allang gebruikelijk is om publiekelijk tegen elkaar te roepen dat ze normaal moeten doen, is het bij tentoonstellingen en exposities zo nu en dan een worsteling om door de teksten heen te komen die over de kunstenaar/fotograaf (geheel onzijdig bedoeld) dan wel diens werk geschreven wordt.

Een voorbeeld.

“Het fotografische werk van [‘A’] is vooral gebaseerd op een documentaire beeldtaal, waarbij hij zich richt op visuele bijzonderheden en esthetische maar ook inhoudelijke aspecten van zijn motieven. Anders dan [‘B’] zet hij deze beeldtaal niet alleen in voor een zakelijke fotografische weergave, maar stelt hij met zijn foto’s dikwijls ook de grenzen van de fotografie als medium voor objectieve kennisvergaring ter discussie.”

Natuurlijk, het zijn allemaal bestaande woorden en de zinnen kloppen ook, maar dit soort teksten schrikt af. Zeker, we willen de studenten aan het eind van de studie aan de Fotoacademie op HBO-niveau afleveren, maar dit betreft een tekst in een openbaar gebouw, bedoeld voor bezoekers ter informatie over wat er hangt en het is een gemiste kans als je een liefhebber van fotografie, waarvan een deel niet zo goed is in tekst lezen, de kans ontneemt ook iets van ‘het waarom’ mee te geven.

Mijn voorstel:

“[A] is een documentair fotograaf, op zoek naar kleine bijzonderheden in een fraaie compositie, maar wel met een verhaal. Niet zoals bij [B] alleen een neutrale registratie door de camera. De vraag is dan of fotografie wel zo objectief is.”

Ik twijfel nog over de woorden ‘neutrale registratie’, of ga ik dan te ver.